ਜੈਪੁਰ ‘ਚ ਪੰਜਵਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਕ ਉਤਸਵ 14 ਅਤੇ 15 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਹੋਇਆ - ਰਿਪੋਰਟ

ਜੈਪੁਰ ‘ਚ ਪੰਜਵਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਕ ਉਤਸਵ 14 ਅਤੇ 15 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਹੋਇਆ

ਰਿਪੋਰਟ: ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ (ਅੰਗ-ਸੰਗ)

ਦੇਵ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਅਣਥੱਕ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਟਰ-ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕਲਚਰਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਲੋਂ 14 ਅਤੇ 15 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਪਿੰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਜੈਪੁਰ ਵਿਖੇ ਪੰਜਵਾਂ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੈਸਟੀਵਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ‘ਚੋਂ ਲਗਭਗ 100 ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦਿਨ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ।

-----

ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਅਰਵਿੰਦ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇਸੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਾਲ ਵਿਚ ਹੋਏ ਇਸ ਦੋ-ਦਿਨਾਂ ਉਤਸਵ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੇਖਕ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਕਿਰਾਇਆ ਖ਼ਰਚ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਵੀ ਆਪ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਰੋਟੀ-ਪਾਣੀ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਲਈ 500 ਰੁਪਏ ਪੇਸ਼ਗੀ। ਹਰੇਕ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਖ਼ਰਚ ਚਾਅ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜੋ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਉਤਸਵਾਂ ਲਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

-----

ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਪੰਜਾਬੀ-ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਜੈਪੁਰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਕੋਂਦਰ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਰੱਤੂ ਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਾਸ਼ਰ ਸਨ। ਸ੍ਰੀ ਰੱਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਲਮ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਨਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਕਟ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਗੁੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ਼ ਹੀ ਦਰਸ਼ਕ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਚਲਦੇ 500 ਚੈਨਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਸਾਹਿਤਕ ਚੈਨਲ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਲਈ ਸਮਾਜਕ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਪਲ-ਪਲ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਹਾਣ ਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅੰਤ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਹੀ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਸਲਾਂ ਨਾਲ ਕਦਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

-----

ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਪ੍ਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਰੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾਨ ਕਸੂਮ ਸਾਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੌਲਿਕਤਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇਹ ਲੇਖਕ ਮੇਲਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਨੈਣ-ਨਕਸ਼ ਸੰਵਾਰਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਕੋਰੇਸ਼ੀਆ ਵਿਚ 35 ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਮਾ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ।

----

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸੁਮਿਤ ਮਈਅਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਮਤ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਠਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਰ ਕੰਮ ਵਾਸਤੇ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਵੀ -ਪੜ੍ਹੀ।

-----

ਮੈਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ‘ਚ ਸਭ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਛੇ ਸੁਪਨੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਲੈ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

-----

ਅਗਲੇ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚ 'ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ‘ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਉੜੀਆ, ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਰਚੇ ਪੜ੍ਹੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਕੀ ਯੋਗਦਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਤਕ ਗੱਲ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ।

-----

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੇਰਲਾ ਤੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਫਿਲੀਪੋਸ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਧਰਨ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ ਲੁੱਟ ਲਈ। ਜਯੰਤੀ ਦਲਾਲ, ਭੁਪਿੰਦਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਕੁੰਤੀ, ਵਿਜੇ ਰਾਠੌਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਵੀ ਲਿਆ।

-----

ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਫੇਰ ਸਵੇਰੇ ਹੋਰ ਪਰਚੇ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਲਈ ਲੇਖਕ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਏ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰਾਏ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਨਿਖਾਰ ਹੋ ਸਕੇ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿਚ ਮਤਭੇਦ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਲਖ਼-ਕਲਾਮੀ ਵੀ। ਫੇਰ ਵੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰਵਾਂ ਰਵਾਂ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ।

-----

ਕੋਰੇਸ਼ੀਆ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਮੌਰੀਸ਼ਸ ਅਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਸਮੇਤ ਭਾਰਤ ਦੇ 18-20 ਸੂਬਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਲੇਖਕ ਵੱਖ ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰੋ. ਰਫ਼ੀਕ ਉਲਾ ਖਾਨ, ਮੌਰੀਸ਼ਸ ਤੋਂ ਡਾ. ਸੁਰੇਸ਼ ਰਾਮਬਰਨ, ਕੋਰੇਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਕਸੂਮ ਸਾਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਨਕੋ ਟੈਲੀਕਨ ਅਤੇ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਉਕਤਾਮੋਇ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ।

-----

ਕੇਰਲਾ, ਮਹਾਂਰਾਸ਼ਟਰ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਕਰਨਾਟਕ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਆਸਾਮ, ਗੋਆ, ਉਤਰਾਖੰਡ, ਯੂ. ਪੀ., ਝਾਰਖੰਡ, ਉੜੀਸਾ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਛਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਦਿੱਲੀ, ਪੰਜਾਬ, ਮਿਜ਼ੋਰਾਮ, ਮੇਘਾਲਿਆ, ਹਰਿਆਣਾ, ਰਾਜਿਸਥਾਨ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਗੁਜਰਾਤ, ਜੰਮੂ ਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਜ਼ੁਬਾਨਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਿੰਦੀ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਸਮਝ ਭਾਵੇਂ ਘੱਟ ਆਉਂਦੀ ਪਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।

------

ਇਕ ਵੇਲਾ ਉਦੋਂ ਆਇਆ ਜਦ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਚ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਿਚ ਡਾ. ਗੁਰਮਿੰਦਰ ਸਿੱਧੂ, ਮਨਜੀਤ ਇੰਦਰਾ, ਸਵਰਨਜੀਤ ਸਵੀ, ਗਰਤੇਜ ਪਾਰਸਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ ਭਰਵਾਂ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਅੰਗਸੰਗ ਪੰਜਾਬ ਪੁਸਤਕ ਲੜੀ ਨੰਬਰ-2 ਵੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

-----

ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਲੇਖਕ ਉਤਸਵ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇਵ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਜੈਪੁਰੀ ਨੂੰ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਗਾਉਣ ਲਈ ਮੰਚ ੳਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤਾਂ ਸਾਰੰਗੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਮੁਉਈਨੁਦੀਨ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੁਰਾਂ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਕਰ ਦਿਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਸਾਮ ਤੋਂ ਆਈ ਪ੍ਰੋਣੀਤਾ ਗੋਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਅਨੋਖਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿਤਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਸਰੋਤੇ ਮੰਤਰ ਮੁਗਧ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਗਾਏ 'ਓਮ ਨਮੋ ਸ਼ਿਵਾ‘ ਨੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵੱਲ ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਤਕ ਨਹੀਂ ਧਰਿਆ। ਵਿਛੜਨ ਵੇਲੇ ਕਈ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖਕ ਉਤਸਵ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਆਈਆਂ। ਸੁਰੇਸ਼ ਰਾਮਬਨ ਨੇ ਤਾਂ ਆਉਂਦੇ ਮਾਰਚ ਵਿਚ ਮੌਰੀਸ਼ਸ ਲੇਖਕ ਉਤਸਵ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਵੀ ਕਰ ਦਿਤਾ।

ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ - ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ, ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ਼ ਸਨਮਾਨਿਤ

(ਫੋਟੋਆਂ ਵੇਰਵਾ 1 - ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਡਾ: ਦਲੀਪ ਕੌਰ ਟਿਵਾਣਾ, ਡਾ: ਉਪਿੰਦਰਜੀਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਤ੍ਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ, 2 - ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ - ਸਨਮਾਨ-ਪੱਤਰ, 3 - ਪ੍ਰਿੰ: ਸੁਜਾਨ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਯਾਦ-ਪੱਤਰ ਰਿਲੀਜ਼, 4 - ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਜੀਅ ਆਇਆਂ ਆਖਦਿਆਂ, 5 - ਰਾਜ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਤ੍ਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, 6 - ਸ਼੍ਰੀ ਭੈਣੀ ਸਾਹਿਬ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬ ਰਿਲੀਜ਼, 7 - ਡਾ: ਟਿਵਾਣਾ ਹਾਜ਼ਰ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਿਆਂ)
-----
ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਜ 14 ਨਵੰਬਰ, 2009 ਨੂੰ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ’ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਐਵਾਰਡ 2008 ਨਾਲ਼ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

ਰਿਪੋਰਟ: ਆਰਸੀ

ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਸਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਜ 14 ਨਵੰਬਰ, 2009 ਨੂੰ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ , ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ’ ਲਈ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਐਵਾਰਡ 2008 ਨਾਲ਼ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਸਨਮਾਨ –ਪੱਤਰ ਭੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ 'ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ' ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ 'ਪੜਛਾਵਿਆਂ ਦੇ ਮਗਰੇ ਮਗਰ' ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਮਰਹੂਮ ਪ੍ਰਿੰ: ਸੁਜਾਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

----

ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਗੁਰਮੀਤ ਜੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਚੁਣ ਕੇ ਇਹ ਐਵਾਰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਡਾ: ਦਲੀਪ ਕੌਰ ਟਿਵਾਣਾ (ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ, ਲੁਧਿਆਣਾ), ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਵਲਿਸਟ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ, ਡਾ: ਉਪਿੰਦਰਜੀਤ ਕੌਰ (ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਪੰਜਾਬ), ਤ੍ਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ (ਮੈਂਬਰ ਰਾਜ ਸਭਾ) ਵਿਸ਼ੇਸ ਤੌਰ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਕੁੱਲ ਸੱਤ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਗੁਰਮੀਤ ਬਰਾੜ ਜੀ ਨੂੰ ਆਰਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਬਾਦ!!

ਈਸਟ ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਵਲੋਂ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ

ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਹੁਣ ਡਾਕਟਰ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਬਣ ਗਏ। ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਿਪੋਰਟ: ਸੰਤੋਖ ਧਾਲੀਵਾਲ, ਯੂ.ਕੇ.

ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਤੇ ਬਹੁ- ਭਾਸ਼ਾਈ ਬ੍ਰੌਡਕਾਸਟਰ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਨੂੰ 29 ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਵਾਲ਼ੇ ਦਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਈਸਟ ਲੰਡਨ ਨੇ ਆਨਰੇਰੀ ਡੌਕਟਰ ਔਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕਰਕੇ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ 500 ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਸ ਨੂੰ ਡਿਗਰੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਾਰਬੀਕੈਨ ਸੈਂਟਰ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ ‘ਚ 2000 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਰਵੀਂ ਹਾਜ਼ਰੀ ‘ਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਚਾਂਸਲਰ ਲੌਰਡ ਰਿਕਸ ਨੇ ਇਹ ਡਿਗਰੀ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਆਪ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਾਡਕਾਸਟਿੰਗ ਅਤੇ ਜਰਨਾਲਿਜ਼ਮ ਦੇ ਖ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਲਾਈਫ਼ ਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਭਾਵ ਜ਼ਿੰਦਗ਼ੀ ਭਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

----

ਡਾ.ਮੁਹੰਮਦ ਦਸਤਵਾਜ਼ ਜੋ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਡੀਨ ਹਨ, ਨੇ ਸਾਥੀ ਜੀ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਛਲੇ ਚਹੁੰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੁਢਲੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਵਾਰੀਆਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ‘ਚ ਚਾਨਣਾ ਪਾਇਆ।ਡਾਕਟਰ ਦਾਸਤਾਵਾਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰੌਡਕਾਸਟਿੰਗ ਦੇ ਖ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਕੀਤੀਆਂ ਘਾਲਨਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ।ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਈਸਟ ਲੰਡਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦਾ ਇਹ ਐਵਾਰਡ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਤੇ ਮਲਟੀਲਿੰਗੂਅਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

-----

ਚਾਰ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ‘ਪ੍ਰੀਤ ਲੜੀ’ ‘ਚ ਲੜੀਵਾਰ ਛਪਦੇ ਬਹੁ-ਚਰਚਿਤ ‘ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ’ ਲੇਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਜੀ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪਤ੍ਰਿਭਾ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ‘ਚ ਸਿਖ਼ਰਾਂ ਛੋਹ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਨਵੇਕਲੀ ਥਾਂ ਰਾਖਵੀਂ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਜੀ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਵੀਹਾਂ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਟੈਲੀਵੀਯਨ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮੋਹਰਛਾਪ ਲਾਈ ਹੈ।ਸੰਨਰਾਈਜ਼ ਰੇਡੀਓ ‘ਤੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ‘ਚ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ‘ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ‘ਚ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਡੀਨ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਈਸਟ ਲੰਡਨ ਨੂੰ ਫਖ਼ਰ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਡਿਗਰੀ ਓਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀਆਂ ਪਿਛਲੇ ਚਹੁੰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਸਾਡਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਆਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਥੀ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕਮਿਉਨਿਟੀ ਲਈ ਡਟ ਕੇ ਜੂਝਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਪ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਾਥੀ ਦੀਆਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਝੁਕਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਮੁਲਕ ‘ਚ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁਨੱਖਾ ਬਣਾਉਂਣ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਅਣਵੀ ਨੇ ਏਨਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਾਨੂੰ ਫਖ਼ਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹਮਕਲਮ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ।

-----

ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਾਕਟਰ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰੋਤਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾ ਵਿਚ ਚਾਂਸਲਰ ਲੌਰਡ ਰਿਕਸ, ਐਕਟਿੰਗ ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਸੂਜ਼ਨ ਪ੍ਰਾਈਸ ਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਅਪਕ ਤੇ ਸਕਾਲਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਸ਼ਨ ‘ਚ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣੀ ਘਾਲਣਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ‘ਚ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ ਕੀਤਾ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਵਲੈਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਵੀ ਤਹਿ ਦਿਲੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੱਲ ਰੁਚਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।ਆਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਤੇ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਿਸਟ ਲੋਕ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਹੜ੍ਹੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪਾਰ ਉਤਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਤਕਰੀਰ ਦੌਰਾਨ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਤਾੜੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਅੰਤ ‘ਚ ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸੀਲੈਕਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝਿਆ।ਆਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਦਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।

-----

ਯਾਦ ਰਹੇ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 1985 ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਉਪਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਢੇਰ ਸਾਰੇ ਐਵਾਰਡ ਮਿਲ਼ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਬੀਕਾਸ (BECAS) ਯੂ.ਕੇ. ਨੌਜੁਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ

ਬਰੈਡਫੋਰਡ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਔਫ ਸਿੱਖਸ (BECAS) ਵਲੋਂ ਬਰੈਡਫੋਰਡ ਯੂ.ਕੇ. ਵਿਚ ਨੌਜੁਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ

ਰਿਪੋਰਟਰ: ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਿੰਘ ਘੁੰਮਣ ( ਯੂ. ਕੇ.)

ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 20 ਸਤੰਬਰ ਦਿਨ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਬਰੈਡਫੋਰਡ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਐਂਡ ਕਲਚਰਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਔਫ ਸਿੱਖਸ (BECAS) ਵਲੋਂ ਬਰੈਡਫੋਰਡ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜੁਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ।ਇਹ ਸੰਸਥਾ 22 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਨੌਜੁਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਉਲੀਕਿਆ ਗਿਆ । ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੌਸਲਾ-ਅਫਜ਼ਾਈ ਲਈ ਬੀਕਾਸ ਸੰਸਥਾ ਵਲੋਂ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲ਼ੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ ਗਏ । ਪਹਿਲਾ, ਦੂਜਾ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਪੈਸ਼ਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ । ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨਾਲ਼ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ । ਨੌਜੁਆਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਸਾਡਾ ਪਹਿਲਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ।200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੇ 2-30 ਵੱਜੇ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ 6 ਵੱਜੇ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ । ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤੇ ਇਸ ਉਪਰਾਲੇ ਲਈ ਬੀਕਾਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ । ਅਸੀਂ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਸ੍ਰ: ਮੋਤਾ ਸਿੰਘ ਸਰਾਏ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਵਲੋਂ ਛਪਵਾਈਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਗੱਡਾ ਭਰ ਕੇ ਦਾਸ ਤੱਕ ਪੁੱਜਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਚਹੇਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਵਲੋਂ ਮੁਫ਼ਤ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਬਰੈਡਫੋਰਡ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ, ਪੰਜਾਬੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪ੍ਰਰੇਤ ਕੀਤਾ ।

ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ, ਕੈਲਗਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਰਿਲੀਜ਼

ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ, ਕੈਲਗਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਰਿਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸਨਮਾਨਿਤ

ਰਿਪੋਰਟ: ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਕੈਲਗਰੀ

ਕੈਲਗਰੀ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ, ਕੈਲਗਰੀ ਦੀ ਕਾਊਂਸਲ ਆਫ ਸਿੱਖ ਔਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨਜ਼ ਨਾਰਥ ਈਸਟ ਕੈਲਗਰੀ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਸਨਿੱਚਰਵਾਰ 5 ਸਤੰਬਰ, 2009 ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਹੇਠ ਹੋਈ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਦਾ ਪਲੇਠਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਸਲਾਹੁਦੀਨ ਸਬਾ ਸ਼ੇਖ਼, ਅਮਤੁਲ ਮਤੀਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਟੇਜ ਸਕੱਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਜੱਸ ਚਾਹਲ ਨੇ ਨਿਭਾਈ।

----

ਸਰਵਣ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਛਪੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਹੱਡ ਬੀਤੀ ਜਗ ਬੀਤੀ’ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਾਈ;

ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿਓਂ ਝੂਰਦੀ ਕਨੇਡਾ ਆਕੇ ਨੀ

ਲਿਆਈ ਸੈਂ ਤੂੰ ਹੀ ਮਗਰ ਮੈਨੂੰ ਲਾਕੇ ਨੀ।

ਮੰਨੀ ਚਲ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੀ

ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਕੇ ਖਿਡਾਈ ਜਾਹ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਿਆਣੇ ਨੀ।

ਗਾਇਕ ਜੋਗਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨੇ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਦੀ ਇਕ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੁਣਾਈ:

ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੋਂ ਕਿਸਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਕਾਲਖਾਂ ਮਿਟਾ ਸਕਾਂ

ਨਿਤਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਣ ਦੇ ਕੇ ਮਾਣ ਵੀ ਦੁਆ ਸਕਾਂ।

ਟਿਕੀ ਨਜ਼ਰ ਸਵੇਰ ਤੇ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਭਾਲ ਹੈ

ਮਥੇ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਕਿਰਨ ਇਕ ਸਜਾ ਸਕਾਂ।

ਕਟਾਕੇ ਪਰ ਵੀ ਸੋਚਦਾਂ ਮੈਂ ਸਾਥੀਆਂ ‘ਚ ਜਾ ਰਲਾਂ

ਤੇ ਪਿੰਜਰੇ ਨੂੰ ਤੋੜਕੇ ਮੈਂ ਤਾਰੀਆਂ ਲਗਾ ਸਕਾਂ।

ਅਤੇ ਸਬਾ ਸ਼ੇਖ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਗ਼ਜ਼ਲ ਰਾਗ ਟੋਡੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ:

ਕੋਈ ਉਦਾਸ ਉਦਾਸ ਸੀ ਕੁਲਫਤ ਜਕੜੇ ਹੂਏ ਥੀ ਉਸ ਕੋ

ਕੋਈ ਨਾ ਮਾਲੂਮ ਬੇਨਾਮ ਸੀ ਖ਼ਲਿਸ਼ ਪਕੜੇ ਹੂਏ ਥੀ ਉਸ ਕੋ।

ਉਦਾਸੀਓਂ ਮੇਂ ਨਹਾਈ ਹੂਈ ਵੁਹ ਮੁਸਕਰਾ ਤੋ ਰਹੀ ਥੀ

ਕੋਈ ਅਧੂਰੀ ਅਧੂਰੀ ਸੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਰੁਲਾਏ ਹੂਏ ਥੀ ਉਸ ਕੋ।

ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਸਲਾਹੁਦੀਨ ਸਬਾ ਸ਼ੇਖ਼ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਰਦੂ ਅਦਬ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗ ਦਾਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਜੱਸ ਚਾਹਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਇਕ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੁਣਾਈ:

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਹਫਾ ਮਿਲਾ ਤੁਝ ਕੋ ਤੇਰੀ ਤਕਦੀਰ ਸੇ

ਮਤ ਗਵਾ ਇਸ ਕੋ ਸੰਵਾਰ ਲੇ ਕੋਈ ਤਦਬੀਰ ਸੇ।

ਦੇਖ ਤੂ ਦੁਨੀਆਂ ਮੇਂ ਦਿਖਤੇ ਦੁਖ ਦਰਦ ਕੇ ਮਾਰੇ ਬਹੁਤ

ਬਾਂਟ ਲੇ ਗ਼ਮ ਕਿਸੀ ਕੇ ਕਯਾ ਲੇਣਾ ਮੁਰਸ਼ਦ ਪੀਰ ਸੇ।

ਭਾਵੇਸ਼ ਦੁਲਾਨੀ ਨੇ ਆਰਟ ਆਫ ਲਿਵਿੰਗ ਬਾਰੇ ਲੈਕਚਰ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਨ ਜਿਓਣ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਮਨ ਸਦਾ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਸਾਹ ਦੀ ਗਤੀ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਮਤੁਲ ਮਤੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ:

1- ਕੀ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਕੌਣ ਨਾ ਮੈਂ ਸੁੱਖਾਂ ਨਾਹੀਂ ਦੁੱਖਾਂ

ਨਾ ਮੈਂ ਪੱਤਰ ਨਾਹੀਂ ਰੁੱਖਾਂ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੱਖਾਂ।

2- ਦੂਰ ਸਹਿਰਾ ਮੇਂ ਉਡਤੇ ਹੂਏ ਬਗੋਲੋਂ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾ

ਉਲਝੇ ਰਾਸਤੇ ਭੀ ਸਾਥ ਰਹੇ ਮੂੰਹ ਜ਼ੋਰ ਹਵਾਏਂ ਭੀ ਸਾਥ ਰਹੀਂ।

ਕੂਏ ਮੰਜ਼ਲ ਰਵਾਂ ਦਵਾਂ ਰਹੇ ਬਰਸੋਂ ਕੇ ਸਫਰ ਮੇਂ

ਸਰਾਬੇ ਨਜ਼ਰ ਰਹਾ ਧੁੰਦਲੀ ਰਾਹੇਂ ਭੀ ਸਾਥ ਰਹੀਂ।

ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਅਦਬ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਦੀ ਪਲੇਠੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਨਰੇਸ਼ ਕੋਹਲੀ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖ ਸਭਾ ਦੇ ਸਹਿ ਸਕੱਤਰ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਨੇ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ:

1- ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਧੀਆਂ ਪੁ‘ਤ ਮੇਰੇ,

ਦਿਨ ਰਾਤ ਖੱਟਿਆ ਕਮਾਇਆ

ਬੜੀਆਂ ਰੀਝਾਂ ਨਾਲ਼ ਸ਼ਰੀਕਾ ਬਣਾਇਆ

ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਮਰੀ

ਕਾਠ ਕਫ਼ਨ ਮੇਰੇ ਪੇਕਿਆਂ ਤੋਂ ਆਇਆ।

2-ਜਦ ਚਲੇ ਪੁਰੇ ਦੀ ਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਕ ਵਤਨ ਦੀ ਆਵੇ

ਇੱਕ ਇੱਕ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਸਤਾਵੇ, ਚਿੱਠੀ ਫੋਨ ਨਾ ਪਤਿਆਵੇ

ਚੰਚਲ ਮਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝਾਵੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਚੰਦਰਾ ਓਥੇ ਜਾਵੇ।

3- ਮੇਰਾ ਪਾਪਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ,

ਮੈਂ ਪਾਪੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਤਾਰਾ

ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਦ ਲਾਡ ਲਡਾਵੇ,

ਵਾਂਗੂੰ ਵੇਲ ਗਲੇ ਲਟਕਾਵੇ

ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਹੁੰਦਲ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਬਾਰੇ ਕਈ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਰੁਚੀ ਮੁੜ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਗੇ।

ਜਾਵੇਦ ਨਜ਼ਾਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਉਰਦੂ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੁਣਾਈ

ਆ ਰਹਾ ਹੈ ਯਾ ਰਬ ਯੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਜੀ ਮੇਂ

ਹਰਫੇ ਖ਼ੁਦੀ ਸੇ ਹਟ ਕਰ ਆ ਜਾਊਂ ਬੇਖ਼ੁਦੀ ਮੇਂ।

ਜ਼ਾਹਿਰ ਪੇ ਮਰਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਤਿਨ ਕੀ ਬੀ ਖ਼ਬਰ ਲੇ

ਪੋਸ਼ੀਦਾ ਮੁਰਦਨੀ ਹੈ ਗ਼ੁਲ ਕੀ ਸ਼ਗੁਫਗੀ ਮੇਂ।

ਸੁਰਿੰਦਰ ਗੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਾਈ:

ਜੇ ਮੈਂ ਨਿਗਾਹ ਪਿਛਾਂਹ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂ

ਓਥੇ ਵੀ ਸੁਖ ਸਾਂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ

ਪੋਸਤ ਭੰਗ ਅਫੀਮ ਹੈਰੋਇਨ ਦਾ

ਛੇਵਾਂ ਦਰਿਆ ਵਗਦਾ ਹੈ।

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪੰਨੂੰ ਹੁਣ ਤਕ ਅੱਧੀ ਦਰਜਨ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾ ਚੁਕੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਇਕ ਰੁਬਾਈ ਅਤੇ ਇਕ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੁਣਾਈ:

ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ

ਪਰ ਹਾਲਤ ਜਾਵੇ ਨਿੱਘਰਦੀ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀ।

ਧਰਮ ਮੰਦਰ ਜੋ ਜੀਵਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਸਦੇ ਸਨ

ਅਜਕਲ ਕਰਨ ਵਕਾਲਤ ਉਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਾਂ ਦੀ।

ਕੈਲਾਸ਼ ਮਹਿਰੋਤਰਾ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਾਈ:

ਤੂ ਨੇ ਤੋ ਕਭੀ ਯੂੰ ਮੁੜ ਕਰ ਨ ਦੇਖਾ ਥਾ

ਮੈਂ ਭੀ ਪਹਿਲੇ ਕਭੀ ਐਸੇ ਤੋ ਬਹਿਕਾ ਨ ਥਾ।

ਹਰਚਰਨ ਕੌਰ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੌਰ ਬੂਰਾ ਨੂੰ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ ‘ਮੇਰੇ ਅਹਿਸਾਸ’ ਰੀਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ‘ਨਾਰੀ ਨਿਤਾਣੀ ਨਹੀਂ ‘ ਸੁਣਾਈ।

ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਔਜਲਾ ਹੋਰੀਂ ਇਕ ਮੰਝੇ ਹੋਏ ਗ਼ਜ਼ਲਗੋ ਹਨ। ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਗ਼ਜ਼ਲ ਲਿਖਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਆਸ ਹੈ ਕਿ 2010 ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲੋਕ ਅਰਪਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਕ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਗ਼ਜ਼ਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ:

ਭਾਲਦਾ ਰਹਿ ਖ਼ੁਦਾ ਮਿਲੇ ਨਾ ਮਿਲੇ

ਚਾਹੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤਾ ਮਿਲੇ ਨਾ ਮਿਲੇ

ਤੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਉਸ ਦੀ

ਹਮਸਫ਼ਰ ਹਮਨਵਾ ਮਿਲੇ ਨਾ ਮਿਲੇ।

ਜਸਵੀਰ ਸਿਹੋਤਾ ਨੇ ਇਕ ਰੁਬਾਈ ਸੁਣਾਈ:

ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵਿਹੰਦਿਆਂ ਹੀ ਬਚਿਆਂ ਜਵਾਨ ਹੋਣਾ

ਜਿਸ ਘੋੜੇ ਪਾਈ ਨ ਲਗਾਮ ਉਸ ਬੇ ਲਗਾਮ ਹੋਣਾ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਕ ਗ਼ਜ਼ਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ:

ਹਲਚਲ ਇਹ ਯਾਰ ਡਾਢੀ ਮੱਚੀ ਹੈ ਦਿਲ ‘ਚ ਮੇਰੇ

ਸੁਲਗੀ ਚਿਣਗ ਹੈ ਮੁੜਕੇ ਛਟਕੇ ਨੇ ਸਭ ਹਨੇਰੇ।

ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲੁਭਾਣ ਵਾਲਾ

ਲਾਲੀ ਵੀ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਪੂਰਬ ਦੀ ਆ ਸਵੇਰੇ।

ਨਿਰਬਲ ਤੇ ਨਿਹਫਲੇ ਜੋ ਹੋਏ ਸੀ ਖ਼ਾਬ ਚਿਰ ਤੋਂ

ਸਾਹਸ ਜਗਾਕੇ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਹੀ ਜੇਰੇ।

----

ਸਭਾ ਦੇ ਮਾਨਯੋਗ ਮੈਂਬਰ ਸ, ਰੂਪ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਮੰਗਲਵਾਰ 1 ਸਤੰਬਰ 2009 ਨੂੰ ਸੁਰਗਵਾਸ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ 1 ਮਿੰਟ ਦਾ ਮੋਨ ਰੱਖਕੇ ਸਭਾ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।

ਉਕਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬੀਬੀ ਕੁਲਵੰਤ ਕੌਰ, ਸ਼ੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਪਰਮਾਰ, ਪਰਵੀਰ ਸਿੰਘ ਬੂਰਾ, ਮੁਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੰਧੂ, ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਹਿੱਸੋਵਾਲ, ਨਛੱਤਰ ਕੌਰ ਬ੍ਰਾੜ, ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ, ਪੈਰੀ ਮਾਹਲ, ਜੈਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬੂਰਾ, ਜਸਕਰਨ ਸਿੰਘ ਬੂਰਾ, ਨਾਈਮ ਖਾਨ, ਫੁੱਮਨ ਸਿੰਘ ਵੈਦ, ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਮਿਨਹਾਸ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਬੂਰਾ, ਸੁਰਿੰਦਰ ਮੋਹਨ, ਸ਼ਕੀਲ (ਨਵਾਏ- ਪਾਕਿਸਤਾਨ), ਗੁਰਦੀਪ ਕੌਰ ਚਾਹਲ, ਦਮਨ ਸੰਧੂ, ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸੰਧੂ, ਦਲਜਿੰਦਰ ਜੌਹਲ, ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ, ਬਖ਼ਸ਼ੀਸ਼ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ, ਸਿਮਰਤ ਸਿੰਘ, ਗੁਲਾਮ ਮੁਸਤਫ਼ਾ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪੋਸਟ) ਅਤੇ ਐਡਮਿੰਟਨ ਤੋਂ ਸੁਖਦੇਸ਼ ਸਿੰਘ ਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਕੌਰ ਵੀ ਇਸ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਕੈਲਗਰੀ ਨਿਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ, ਹਿੰਦੀ, ਉਰਦੂ ਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਤੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਮੰਚ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਜੋੜਵੇਂ ਪੁਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਸਾਹਿਤ ਰਾਹੀਂ ਬਣੀ ਇਹ ਸਾਂਝ, ਮਾਨਵੀ ਤੇ ਅਮਨ ਹਾਮੀਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇਗੀ ਤੇ ਏਥੋਂ ਦੇ ਜੀਵਣ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਂਝ ਪਾਵੇਗੀ।

----

ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ, ਕੈਲਗਰੀ ਦੀ ਅਗਲੀ ਮਾਸਿਕ ਇਕੱਤਰਤਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਨਿਚਰਵਾਰ, 3 ਅਕਤੂਬਰ, 2009 ਨੂੰ 2-00 ਤੋਂ 5-30 ਵਜੇ ਤਕ ਕੋਸੋ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰੀ ਮਾਹਲ, ਚਮਕੌਰ ਸਿੰਘ ਧਾਲੀਵਾਲ ਅਤੇ ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸਿਹੋਤਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੈਲਗਰੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਹਿਤਕ ਇਕੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ (ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ) ਨਾਲ (403) 285-5609, ਸਲਾਹੁਦੀਨ ਸਬਾ ਸੇ਼ਖ (ਵਾਇਸ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ) ਨਾਲ 403-547-0335, ਜੱਸ ਚਾਹਲ (ਸਕੱਤਰ) ਨਾਲ 403-293-8912 ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਢਿਲੋਂ (ਸਹਿ-ਸਕੱਤਰ) ਨਾਲ 403-285-3539 ਅਤੇ ਚਮਕੌਰ ਸਿੰਘ ਧਾਲੀਵਾਲ (ਖ਼ਜ਼ਾਨਚੀ) ਨਾਲ 403-275-4091, ਪੈਰੀ ਮਾਹਲ (ਮੀਤ ਸਕੱਤਰ) ਨਾਲ 403-616-0402 ਅਤੇ ਗੁਰਮੀਤ ਕੌਰ ਸਰਪਾਲ ਨਾਲ 403-280-6090 ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ।

ਜਰਮਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ

ਜਰਮਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ

ਰਿਪੋਰਟ: ਜਨਮੇਜਾ ਜੌਹਲ

ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਢ ਅੱਜ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀਹ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਿਲ ਦੁਆਬੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਲੰਧਰ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਲਾਂਬੜਾ ਤੋਂ ਬੱਝਾ ਸੀ। ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਆਸੀ, ਸਾਹਿਤਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਤਾ ਹਟਵੀਂ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ‘ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ' ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਈ ਸੀ। ਸਾਹਿਤ, ਸਿੱਖਿਆ, ਗਿਆਨ–ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਣ, ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਧਾਰਤ ਸਾਹਿਤ ਛਾਪਣ, ਵਿਰਾਸਤੀ ਕੈਲੰਡਰ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਨਿਰੰਤਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੱਥ ਦੀ ਨਿਵੇਕਲੀ ਕਾਰਜ ਸ਼ੈਲੀ ਨਿੱਖਰਦੀ ਗਈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਭੂਗੋਲਿਕ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਖਿੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਿਆਂ, ਢਾਹਾ, ਪੁਆਧ, ਮਾਲਵਾ, ਰਿਆੜਕੀ, ਮੰਜਕੀ, ਮਾਝਾ, ਦੋਨਾ, ਲੱਖੀ ਜੰਗਲ, ਤਰਨਤਾਰਨ ਤੇ ਹੁਸੈਨੀਵਾਲਾ ਸੱਥਾਂ ਪੁੰਗਰ ਕੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਂਦਲ ਬਾਰ 'ਚ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸੱਥ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਫੇਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ 'ਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਭਰਵੀਂ ਵਸੋਂ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੱਥਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ। ਸਮੁੱਚੇ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਿਆਂ ਯੂ·ਕੇ· ਦੇ ਮਿੱਡਲੈਂਡਜ਼ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਲਸਾਲ ਵਿਚ ਬਣੀ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਟੋਰੰਟੋ, ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਸਰੀ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਿਆਟਲ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਐਲਨਜ਼ਬਰਗ ਅਤੇ ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਈਆਂ। ਯੂਰਪੀ ਸੱਥ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਪਹਿਲ ਕਦਮੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿਚ ਸਿਡਨੀ ਤੇ ਫਿਰ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ 15 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਜਰਮਨ ਦੇ ਲਾਈਪਜ਼ਿਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹੋਂਦ ਇੱਕ ਭਰਵੇਂ ਸਾਹਿਤਕ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦਾ ਮੁੱਢ ਬੱਝਾ। ਯੂਰਪੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਇਕਾਈ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਜਰਮਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸ· ਮੋਤਾ ਸਿੰਘ ਸਰਾਏ ਸੰਚਾਲਕ ਯੂਰਪੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਜੇ। ਸੱਥ ਵੱਲੋਂ ਛਾਪੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਕੈਲੰਡਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਪਨਾ ਪੱਤਰ ਲੈ ਕੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ‘ਰੇਡੀਓ ਪੰਜਾਬ' ਲੰਡਨ ਦੇ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਗਏ। ਯੂ·ਕੇ· ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਕਵੀ ਤੇ ਸਾਹਿਤ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਕਾਰਕੁੰਨ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਕੰਧਾਲਵੀ ਸੰਗੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਗਮ 30 ਅਗਸਤ, 2009 ਨੂੰ ਹੋਇਆ

ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਗਮ 30 ਅਗਸਤ, 2009 ਨੂੰ ਹੋਇਆ

ਰਿਪੋਰਟਰ- ਅਨੰਤ ਸਿੰਘ, ਬਰੈਂਪਟਨ, ਕੈਨੇਡਾ

ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਭਰਵੀਂ ਵਸੋ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਪੰਜਾਬ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਰਮਣੀਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਔਂਟਾਰੀਓ ਝੀਲ ਕੰਢੇ ਘੁੱਗ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਂਨਗਰ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਰੈਂਪਟਨ ਦੇ ਡਰੀਮਜ਼ਲੈਂਡ ਹਾਲ ਵਿਚ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਗਮ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੌਲ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਪੂਰਵਕ ਨੇਪਰੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਪੰਦਰਾਂ ਭਾਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਅਗਸਤ ਮਹੀਨੇ ਦੀ 30 ਤਰੀਕ 2009 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬੱਦਲਬਾਈ ਤੇ ਕਿਣਮਿਣ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਹੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ ਪਰ ਰੁਮਕ ਰੁਮਕ ਵਗਦੀ ਪੌਣ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਜਿਹੀ ਰਾਗਲੀਂ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਦੋ ਢਾਈ ਸੌ ਜੀਅ ਨਿੱਕੇ-ਵੱਡੇ, ਗੱਭਰੂ-ਮੁਟਿਆਰਾਂ, ਕਲਮਕਾਰ-ਕਾਮੇ, ਬੁਲਾਰੇ-ਸਰੋਤੇ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਜਿਵੇਂ ਜੁੜ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਸਮਝਣ, ਅਤੀਤ ਤੇ ਭਵਿਖ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਨ ਅਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਅਰਥ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਵਿਉਤਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੰਜੀਦਗੀ ਨਾਲ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਿਸਾਲ ਆਪ ਹੀ ਸੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਪ੍ਰਿਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮੌਕਾ ਸੀ ਪੂਰਬੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਮੁੱਲਵਾਨ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਝਵਾਨ ਸਿਆਣਿਆ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਸਨਮਾਨਤ ਕਰਨਾ ।

----

ਸਨਮਾਨ ਯੋਗ ਹਸਤੀਆਂ ਦੀ ਤਿਕੜੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਨਾਂ ਸੀ ਬਜ਼ੁ਼ਰਗਵਾਰ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਪਿਛੋਕੜ ਵੱਲੋ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰੀਏ ਸਰਦਾਰ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ ਜੀ ਦਾ। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਸਥਾਨਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸੱਜਣਾ ਵੱਲੋਂ ‘ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਪੁਰਸਕਾਰ’ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਰਦਾਰ ਬੈਂਸ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਕਾਦਰ ਦੀ ਸਾਜੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਵਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਨ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਸਨਮਾਨਤ ਹਸਤੀ ਸੀ ਸਾਂਦਲ ਬਾਰ ਦੇ ਜੰਮਪਲ, ਮਾਲਵੇ ਵਿਚ ਪਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹੇ, ਹਰਿਆਣੇ ਵਿਚ ਜਾ ਵਸੇ ਅਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡ ਰਹੇ, ਉਮਰ ਭਰ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸੋਝੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਸਰਦਾਰ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਮੋਮੀ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰੂਹ ‘ਹੀਰ’ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਾਣ ‘ਸੱਯਦ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਪੁਰਸਕਾਰ’ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਸੁਰ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗੰਢ ਜੁੜਾਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਵੇਲਿਆਂ ਤੋ ਹੀ ਅਟੁੱਟ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਮਰਦਾਨੇ ਦੀ ਰਬਾਬ ਤੇ ਗੁਰੁ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ ਸਬਦਾ ਨੇਂ ਇਹਨੂੰ ਧੁਰ ਅੰਬਰਾਂ ਤੀਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਤਾ। ਮੁੜ ਇਹ ਰੀਤ ਸੂਫੀ ਬਾਬਿਆਂ, ਕਿੱਸਾਕਾਰਾਂ ਤੇ ਗਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀ ਰੱਖੀ। ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਅੜ੍ਹਾਟ ਵਿਚੋਂ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਨਿਰਖ ਪਰਖ ਕਰਨੀ ਹਾਰੀ ਸਾਰੀ ਦੇ ਵੱਸ ਦਾ ਰੋਗ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ। ਇਹਦੇ ਲਈ ਕਦੀ ਕਦਾਈਂ ਕੋਈ ਪਾਰਖੂ ਬਿਰਤੀ ਅਤੇ ਜੋਹਰੀ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਇਨਸਾਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਰਾ ਦੇ ਸਾਗਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੋਗੇ ਸਿਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਡੁਬਕੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਰੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਲਾਲ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਅਜਿਹਾ ਇਨਸਾਨ ਇਕਬਾਲ ਮਾਹਲ ਆਖਰ ਸੱਥ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਖੋਜ ਹੀ ਲਿਆ। ਮਾਲਵੇ ਦੁਆਵੇ ਦੀ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਇਕਬਾਲ ਮਾਹਲ ਨੂੰ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸਹਿਜ਼ਾਦੀ ‘ਬੀਬੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਪੁਰਸਕਾਰ’ ਭੇਂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਤੀਜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੱਥ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

----

ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਚ੍ਹਿਨਾਂ ਵਜੋ ਸਨਮਾਨ ਪੱਤਰ, ਇਕ-ਇਕ ਪੁਸਤਕ ‘ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਣ’, ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ‘ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਸਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਅਹਿਮ ਰਸਮ ਅਤੇ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਸਿਖਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ‘ਤੇ ਪਰ੍ਹਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਡਾ ਵਰਿਆਮ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਮੁੱਖ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਲਾਬੜਾਂ ਜਲੰਧਰ ਵੱਲੋਂ ਉਚੇਚੇ ਤੋਰ ਤੇ ਆਏ ਸੇਵਾਦਾਰ ਡਾ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ, ਸੱਥ ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਦਾਰ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਚਿੱਟੀ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਤੋਂ ਤਸਰੀਫ ਲਿਆਏ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗੀਤਕਾਰ ਸਰਦਾਰ ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਹਸਨਪੁਰੀ, ਜਾਣੇ ਪਹਿਚਾਣੇ ਕਵੀ ਤੇ ਸੱਥ ਦੇ ਥੱਮ ਸਰਦਾਰ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਟੋਰੰਟੋ ਦੇ ਸੰਚਾਲਕ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਰਲ ਕੇ ਨਿਭਾਈ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇਣ ਵਿਚ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕ ਜਨਾਬ ਮੁਹੰਮਦ ਸਦੀਕ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕਦਮੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸੱਥ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਨਿਵੇਕਲੇ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮੋਕੇ ਪੰਜਾਬ ਸਬੰਧੀ ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸਵਾਲਾਂ ਜਵਾਬਾਂ ਦੀ ਡਾ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਕੀ ਜਾਣਾਂ ਮੈਂ ਕੋਣ’ ਅਤੇ ਜਨਾਬ ਜਾਹਿਦ ਇਕਬਾਲ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲੀਏ ਦੀ ਸ਼ਾਹਮੁੱਖੀ ਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ 850 ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡ ਅਕਾਰੀ ਖੋਜੀ ਗ੍ਰੰਥ ਰੂਪੀ ਰਚਨਾ ‘ਹੀਰ ਵਾਰਿਸ ਵਿਚ ਮਿਲਾਵਟੀ ਸ਼ਿਅਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ’ ਦੀ ਮੁੱਖ ਵਿਖਾਈ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁਸਤਕ ਰਾਹੀਂ ਜਾਹਿਦ ਇਕਬਾਲ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਕੇ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਹੀਰ ਵਿਚੋਂ ਖੋਟ ਕੱਢਣ ਦਾ ਤਵਾਰੀਖੀ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ ਸਮੂਹ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਯੂਰਪੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਦੀ ਉਚੇਚੀ ਮਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਛਾਪੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿੱਪੀ ਵਿਚ ਵੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਛਪ ਕੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।

----

ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਵਿਉਂਤਬੰਦੀ ਵਿਚ ਬੁਲਾਰੇ, ਗੀਤਕਾਰ, ਕਵੀ, ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਦੇ ਕੇ ਬੀਬੀ ਨਵਜੋਤ ਕੌਰ ਬਰਾੜ ਨੇ ਸਟੇਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਖ਼ੂਬੀ ਨਿਭਾਈ। ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬੀਬੀ ਆਸ਼ਾ ਛਾਬੜਾ, ਲਵਲੀਨ ਕੌਰ ਅਤੇ ਬਦੇਸ਼ਾ ਜੱਟ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ ਟੋਰੰਟੋ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਬੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਦਸਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਡਾ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਸੱਥ ਦੇ ਤਾਣੇ ਬਾਣੇ, ਸੱਠ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਖਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਸੱਥ ਵੱਲੋ ਛਾਪੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਹਰ ਵਰ੍ਹੇ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਕੈਲੰਡਰਾਂ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਪਲੀਤੀ, ਕਿਰਤ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟਣ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਬੰਧੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰਹਿਤਲ, ਪਰਵਾਸ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਫਲਸਫੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖਣ, ਆਪਸੀ ਏਕਾ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸੁਚੇਤ ਯਤਨ ਕਰਨ ਉਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਜੱਦੀ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਭਾਵੁਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਾਂਝ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਬਹੁਤ ਅਰਥ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿਚ ਡਾ ਵਰਿਆਮ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਸਾਹਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਤੇ ਭਾਰੂ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਲੱਚਰਤਾ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਘਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਫਲਸਫੇ ਦੀ ਉਸਾਰੂ ਚਰਚਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤੀਖਣ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ।

----

ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਇਕਬਾਲ ਮਾਹਲ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੱਧੇ ਔਗੁਣ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰ ਕੇ ਸੱਥ ਦੀ ਸੰਤੁਲਤ ਸੋਚ ਦੀ ਬਾਖੂਬੀ ਤਰਜਮਾਨੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸੁਰ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਬਿਆਨਿਆ। ਇਕਬਾਲ ਮਾਹਲ ਹੁਰਾਂ ਔਟਾਰੀਓ ਵਿਚ ਵੀ ਬੀ ਸੀ ਵਾਗ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਹਿੰਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਸਰਦਾਰ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਮੋਮੀ ਹੁਰਾਂ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦਿਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ, ਬੋਲੀ ਦੇ ਲਹਿਜੇ, ਸਬਦਾਂ ਦੀ ਚੌਣ ਸਬੰਧੀ ਥੋੜੇ ਸਮੇ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦਿਤੇ। ਸਰਦਾਰ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਬੈਂਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਆਏ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਆਖ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ ਸਮਝਾਉਂਦਿਆਂ ਸੱਥ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਮਾਗਮ ਸਮੇ ਟੋਰੰਟੋ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਾ ਕਿਰਤਾਂ ਦੀ ਲਾਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਖਿੱਚ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਇੰਦਰਜੀਤ ਹਸਨਪੁਰੀ, ਬਾਬੂ ਸਿੰਘ ਕਲਸੀ, ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਬੋਪਾਰਾਏ, ਗੁਰਦਾਸ ਮਿਨਹਾਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਵਿਅੰਗਾਂ ਨੇ ਖੂਬ ਵਾਹ ਵਾਹ ਖੱਟੀ। ਅੰਕਲ ਦੁੱਗਲ ਦੀਆਂ ਸਾਦ ਮੁਰਾਦੀਆਂ ਪਰ ਦਿਲ ਨੂੰ ਟੁੰਬਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਰਥ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਅੰਤ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਹੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ, ਪਰਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਸ ਤੋਰ ਤੇ ਬੀਬੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਤੀਕ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਤੋ ਸੱਥ ਵੱਲੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਹੀਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਲਈ ਖ਼ਿਮਾਂ ਮੰਗੀ ਗਈ। ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਟੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਝਾਅ ਘੱਲਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ‘ਤੇ ਗੌਰ ਕਰਕੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।